Een Flandrien is een wielrenner die een wielerwedstrijd hard maakt door voortdurend de aanval te kiezen en te blijven rijden tot hij oververmoeid de streep bereikt.
De term is ontstaan tijdens de vlaamse wielerkoersen van het interbellum toen de wielrenners een voortdurend gevecht moesten leveren tegen de slecht aangelegde kasseien van de vlaamse wegen.

bk7608_26

Sinds 2003 word de Flandrien trofee elk jaar uitgereikt , de winnaar van de eerste was Paolo Bettini.

Tot de editie van 2008 kwamen alle renners in aanmerking en werd de prijs toegekend door een jury van journalisten en publiek.
Vanaf 2008 bestaat de jury uit Belgische ex renners en komen alleen Belgische wielrenners in aanmerking.
In 2012 is de prijs gewonnen door Tom Boonen.

Dit is echter 1 lezing van de definitie. Volgens anderen is de definitie van een Flandrien een kromgetrokken bonk op een fiets, vechtend tegen wind, regen en andere ellende.
Een Flandrien die volgens kenners niet meer bestaat omdat de renners van tegenwoordig te gepolijst, strak in het pak gestoken zijn en beschikken over het beste materiaal.
Vele mensen zien Briek Schotte als de laatste “echte” Flandrien.
Briek reed de ronde van Vlaanderen 20 keer en won hem 2 maal (1942 en 1948) later won hij met zijn renners als ploegleider nog 4 maal de ronde van Vlaanderen.
In 2004 op de dag van de ronde van Vlaanderen stierf Briek.  Naast de overwinningen in de ronde van Vlaanderen werd hij onder andere 2 keer wereld kampioen (1948 en 1950).

Alberick-Briek-Schotte